Over het project

Eind 2016 startten we een samenwerking met World Press Photo om een bedrieglijk simpele vraag te beantwoorden: hoe vertel je het verhaal achter een sterke foto zonder met de foto zelf te concurreren?

Een persfoto — een Syrische vluchteling die een kind over prikkeldraad aan een grens overdraagt, een migrant die onder schijnwerpers oversteekt — trekt je meteen mee, maar roept vragen op die het beeld alleen niet kan beantwoorden. Wie is dit. Waar. Wanneer. Wat gebeurde er daarna. Traditioneel staan die antwoorden in een bijschrift dat niemand leest, of in een artikel een klik verderop.

Hoe het werkt

We bouwden een interactieve laag die bovenop de foto zelf leeft. Hover over een gezicht, een hand, een stuk van de achtergrond, en het verhaal voor dat deel van het beeld komt naar boven — klein, ingetogen, nooit in de weg van de foto. De foto blijft het middelpunt; de context wordt iets dat je ontdekt in plaats van iets dat je opgedrongen krijgt.

De technische uitdaging was om de foto scherp te houden en tegelijk de laag zo onderdeel van het beeld te laten voelen als een lijst rond een schilderij. Geen vervaagde overlays, geen modale pop-ups, geen afleiding van wat de fotograaf vastlegde.

Waarom het ertoe doet

Persfotografie bestaat om verre gebeurtenissen dichtbij te laten voelen. We wilden dat de verhalen eromheen hetzelfde deden — stil, doordacht, en op de voorwaarden van de foto.